واتوره

بیمه ی بدنه ی ماشینم‌تموم شده... استعلام قیمت گرفتم فرمودند: 14/700/00 تومان !

چقدر همه چی گل و بلبله واقعا... آخه چه خبرتونه!؟؟

بعد میگم : چرا اینقدر گرون شده! میگن : خب قیمت  ماشین شما هم نسبت به سال قبل بیشتر شده! گفتم مثلا الان اِل مَمَد چند شده؟ میگه 1/700/000/000 تومان!

یاد حرف  اون اهل دل افتادم: یه زمانی می گفتیم طرف میلیاردره یعنی خیلی پول داره اما ما الان همه میلیاردریم اما پول میلیاردی نداریم خرج کنیم!

ارزش مالی خونمون میلیارد؛ ماشینمون میلیارد! بعد برای خرید یه کتری ۹ میلیون و هشتصدی غصه داریم! عجب وضعی شده ها... خداجون قربونت بشم من ...حواست هست دیگه؟ اون دنیا حتما ایرانی بودنمون لحاظ کنی ها فدات شم...👍🌿☘️🌷❤️

اگه میبینی دارم درمورد چرت و پرت ترین امور روزانه‌م باهات حرف میزنم به خاطر اینه که دلم میخواد وقتمو با حرف زدن با تو بگذرونم،حالا هرطوری که بشه...

پ.ن: اگه کسیو دارین که براتون آهنگ و آواز میخونه، تبریک می‌گم شما با یه تیکه از بهشت در حال حرف زدن مکالمه‌اید...

 صبح  زود بیدار شدم گفتم : چایی رو من بگذارم! لذا کتری رو پر آب کردم و گذاشتم رو گاز!

کدوم کتری! کتری ۱۲ ساله ایی که برای جهیزیه همسرم بودش... کتری  و روی گاز  گذاشتم گفتم برم حموم و سریع میام چایی میگذارم...

 القصه : حموم کردم و اومدم بیرون حوله روبدوشامبر پوشیدم نشستم لب تخت یهویی احساس خواب و گیجی به کلم خورد و همونجا دراز کشیدم و مست خواب شدم!

نتیجه این خوابِ بی موقع شد سوختن کتری جهیزیه ی همسر!

من الان فراریم اومدم خونه ی کافه چی... ولی فکر کنم ساعت های آخری ِ که در این دنیای فانی نفس میکشم! به هر حال خوبی و بدی دیدین حلال بفرمایید!

بعدظهر مودم  به شدت پایین بود...هر کاری کردم نشد بیام بالا؛ تا اینکه دم غروبی رفتم نزد رفیق کافه چی!

 خوردن چای با کوکی لاهیجان اندکی سر ذوقم آورد!

خلاصه داشتم سرِ کیف می اومدم که یهویی صدای دست و خنده شنیدم و توجهم جلب کرد به سمت ِ ۴ تا دختر و ۲ تا پسر که بمناسبت روز عکاس برای رفیق عکاسشون سنگ تموم گذاشتند ؛ کیک به شکل دوربین عکاسیشون برش زدند و حسابی سر به سر عکاس باشی گذاشتند!

پ.ن:بنده هم از همین تریبون استفاده کرده و به ۳ تا از رفقای عکاسی که با عکساشون زینت فجازیمون شدند صمیمانه تبریک و تهنیت عرض میکنم... ان شاالله فلش دوربینشون همواره بدرخشه و براشون پر نور باشه!

۱_ جناب حسین غلامی خواه...

۲_  سرکار خانم آزیتا...

۳_سرکار خانم لبخند

به واقع هر چیز تندی من و به وجد میاره! فلفل قرمز و سبز ؛ فلفل سیاه و ... جوری عاشق تندی هستم که بعضا دوستان و اقوام میگن: احتمالا تو زندگی قبلیت هندی بودی! در همین راستا باید عرض کنم: دیروز زیتون پرورده هندی خوردم... تندِ تند بودش ؛ شاید هر کسی نتونه بخوره ولی طعم و مزه ش باب میلم بودش و کلی سر کیفم آورد... اگر تندی دوست داری حتما امتحانش کن!

اینجا چه خبره؟؟؟

شب خوابیدیم و صبح بیدار شدیم همه چی رفت هوا!!

بازی میکردیم... نامبرده به غایت مسخره س... صحبت به اینجا رسید اگر قرار باشه تو زندگی بعدیت انتخاب کنی چه موجودی بشی! کدوم موجود و انتخاب میکنی!

خیلی جدی با صدای کلفت و خش دارش گفت:

کبوتر...

گفتم چرا؟  گفت کبوتر می‌شم می‌رینم رو فرق سر آدمایی که دلم رو  شکستن...

همکارم تصادف کرد ... رفتم بالاسرش بی هوش بود!!! وقتی به هوش اومد هیچ چیزی یادش نمی اومد...  اورژانس گفت طبیعی هست شوک شده! فقط بردنش یه اسکن بگیره تا خیالشون راحت بشه و خونریزی داخلی نکرده باشه آخه خطرناکه!

مثل همیشه دادن خبرهای سخت و تلخ به واتوره رسید... زنگ زدم به خانمش؛ بیچاره پشت تلفن فقط گریه میکرد!

اومد شوهرش و دید که روبراهه ولی باز گریه هاش قطع نشد! 

پ.ن: بعضی آدما به طور طبیعی گریه‌کن هستند. اونا وقتی هیجان‌زده می‌شن گریه می‌کنن، در غم گریه می‌کنن، در خنده گریه می‌کنن، در خشم گریه می‌کنن، واقعاً با هر تجربه یا حالتی که کمی احساسی باشه گریه می‌کنن... اینجوری بدنشون تجربیات رو در لحظه پردازش می‌کنه و این موضوع به نظرم اشکالی نداره...

دیشب تو فوتسال با یه بنده خدایی زانو زانو شدم...

الان زانو دردم شدیده واقعا ؛ لَنگ میزنم به معنای واقعی کلمه ... جلسه ی مهمیم دارم... چون نصفشون خانم هستند معذب بودنم بیشتره! باید فقط خنده های تصنعی بزنم تا کسی متوجه درد زانوم نشه...

الله وکیلی این جمله ی من و خودگوه پنداری حساب نکنید... باید عرض کنم خانوادگی صدای قشنگی داریم تو آواز خوندن ذاتا صدا خوشگلیم! که اینم موهبت الهی ست واقعا ؛ این استعداد هم که بدون شک عنایت اوس کریم به خانواده ی ماس ولاغیر!

اما لازم بذکر است واتوره هر چقدر در خوندن دلبری میکنه در نقاشی کشیدن حال بهم زن و در خطاطی و نوشتن هم مایه ی شرم می باشد البته  به اندازه ی دکترا بدخط نیستما ولی به اندازه ی مهندس ها هم خوش خط نیستم!

حالا چرا اینو دارم میگم:آخه هم استانی عزیزم خانم پارادوکس گرامی که خیلی بهش ارادت دارم و دختر خوب و نمونه ایی هستش من و مجبور کرد تو چالش بلاگفایی ایشان شرکت کنم؛ چون بلاگفا نمینویسم تصمیم گرفتم اینجا به چالش ایشان لبیک بگویم!

"چالش نقاشی به همراه امضاء صاحب اثر"

من هیچی از تکنیک های نقاشی حالیم نمیشه و راست حسینی بگم: افتضاحم و بی استعداد مطلق در این هنر! اما چهره ی معلم دینی دوم راهنمایی رو همون موقع عالی میکشیدم و مایه ی خنده ی همه رو با این نقاشی فراهم می آوردم به طوری که عکس نامبرده رو یادگاری رو کتاب دینی همه کشیده بودم... بعد یکی سایمالی کرد و لو رفتم ۳ روز از مدرسه اخراج شدم...هنوزم هنوزه بلدم ایشان رو شبیه بکشم... فی الحال  در این چالش از معلم دینی رونمایی میکنم... این شما و این آقای عابدی😁

پ.ن: همه رو به این چالش دعوت میکنم تا ۲۸ مرداد وقت دارید خواهشا تنور و داغ کنید و خودتون چص نکنید... اصلا هر کی شرکت نکنه خره و خره و گاو نره!😁

بدترین بخش کار کردن اینه که مجبوری تمام انرژیت رو توی محل کار و حواشی موجود خرج کنی، بعد بری خونه و بی‌انگیزه باشی و بقیه روزت رو صرف ریکاوری کنی...

هواشناسی اعلام کرده بود شنبه بعد ظهر بارون میاد ولی نیومد! لذا با آرامش خاطر ماشین و بردم کارواش؛ اما در یک حرکت غافلگیرانه ایی از غروب بارون اومد اونم چه بارونی... خلاصه هدف تِر زدن به ماشین تمیز من بودش که به لطف پرودگار متعال محقق شد!

پ.ن: از خوبی های بارون امروز خوردن چایی لاهیجان با باقلوای تبریز بودش... من زیاد اهل شیرینی جات نیستم ولی صحبت باقلوا که وسط باشه حشری میشم و  دل و دین می بازم و جانم رو نثار این خوشمزه ی دلبر میدهم!

من خیلی فوتبالیم... پرسپولیسی ۶ آتیشه هستم!

ولی چی به روزم اومده ... لیگ امسال شروع شده و یک بازیم انجام شد و اتفاقا پرسپولیس بُرد اما من تازه صبح امروز فهمیدم !

واقعا چه بلایی سرم اومده که دیگه هیچی برام لذت نداره و دنبال هیچی نیستم... نه اخبار جنگ و دنبال میکنم نه خبرهای گرونی بنزین و سبد کالا و اقتصاد و نه ورزش!

پ.ن: من به شکلی همزمان هم امیدوارم و هم شکست خورده ! اوضاع شما چطور بچه ها!؟؟؟

میدونی بیشترین شناخت از اطرافیانت رو کی پیدا میکنی؟ زمانی که روی مود خوبی نیستی و بیشتر از همیشه به مراقبت و توجه نیاز داری، رفتار و برخوردی که اون زمان با تو دارن، نشون میده در واقعیت چقدر‌ براشون مهم هستی و ارزش داری...

پ.ن: امروز خیلی تشنمه... آب خوردم؛ شیرکاکائو خوردم؛ چایی خوردم؛ و باز آب خوردم ولی اصلا و ابدا رفع نمیشه!

از من سوال نپرسید... 

من اعصاب درستی ندارم پاچه میگیرم...

پ.ن:چرا آخه هر کوفتی باید یه درس زندگی باشه؟ من فقط می‌خوام خوشحال باشم...

اون بچه ای که تو خانواده بیشتر از همه زخمی شده و رنج کشیده از همه دلسوز تر و مهربون تره...

تو بچه ی چندمی؟

+اینم آهنگ برای همه ی فرزندان خانواده؛حتما گوش کن!

دانلود

نمیخوام جو بدم یا ته دل خودم رو خالی کنم ولی شنبه ایی که با خبر مرگ کسی شروع بشه قطعا هفته م رو شیری میکنه!

پ.ن: استاد کلاس صبح علی الطلوع بهم زنگ زد و گفت: من کلاس دوشنبه رو نیستم ؛ با بغض گفت خواهر زاده م فوت شد و الان تهرانم... گویا از طبقه ۶ پرت شد پایین!

‌واقعا محصولات مزرعه ماهشام تو یه لیگ دیگه توپ میزنه... مخصوصا ماست چکیده ی موسیر که با چیپس یه لذت دیگه ایی داره!  

فقط باید گفت: اوف; جووون!👍

امروز تو خوردن زیاده روی کردم! تخمه؛ چیپس و ماست موسیر ؛ ایسکمو و در آخر شام سنگین اونم پاستا به همراه دلستر پشن فروت!

از فردا باید بزنم تو دهن رژژژژیم و ورزش!

نمی‌دانم دقت کرده‌اید یا نه، اما فقر حتی در لحن و صدای آدم‌ها هم اثر می‌گذارد. صدای آدم فقیر یک لرزش پنهان دارد؛ چیزی از جنس تمنا یا ترسی مدام. صدایی است که پیش از بیرون آمدن، بارها در ذهن سانسور می‌شود تا مبادا ناخواسته کسی را برنجاند یا همان موقعیت نیم‌بند را هم به خطر بیندازد... به هر حال مراقبت نکنی از پول هات علاوه بر ثروتت صداتم بال در میاره و پر میکشه و میره!

صبح امروز یکی از پولدارهای شهر و دیدم که ورشکست شده چند دقیقه ایی تو یک مغازه با هم گفت وگو داشتیم... همه چیزش و از دست داده حتی طنین صداش رو ... 

لامصب قبلا صداش زنگ میزد اما الان متاسفانه خیلی ضعیف و آزار دهنده و حتی برام مشمئز کننده شده بود!   از اون غرش شیرگونه رسما هیچی نمونده ! بهتر بگم صدای نامبرده به پچ‌پچی خجولانه و محتاط بدل شده که انگار بابت بودن خودش در این جهان عذرخواهی می‌کنه! گاهی هم از روی استیصال؛ ناله هایی تقریبا بلندی میزد ولی حقیقتا چون پشتوانه‌ای از قدرت و سرمایه تو جوهره صداش نداره، در شلوغی شهر گم شده و به گوش کسی نمی‌رسه...(ناراحت شدم به فکر فرو رفتم)😕
 

دوران دانشگاه تو رشته ی ما ۲ واحد زمین شناسی داشتیم و خیلیم درس مهم و کاربردی برامون بودش!

به نظر من همونطور که زمین شناسی مهمه؛ زن شناسی هم بسیار حائز اهمیت می باشد ؛ فلذا از این تریبون استفاده کرده و از آن مقام محترم و  دست اندرکاران این حوزه و وزارت علوم عاجزانه خواهشمندم که ۲ واحد زن شناسی رو  هر چه سریعتر به همه ی رشته های مرتبط و غیرمرتبط دانشگاهی اِلحاق نمایید!

حالا یه نمونه از زن شناسی رو براتون بگم که خیلی جالبه!

از بامزه‌ترین و جذاب‌ترین رفتار خانم‌ها، همین رندوم‌گویی و پیام‌های بی‌مقدمه‌شونه. دارم لاک می‌زنم، شارژرم خرابه،‌ چایی چسبید، کفشم صدا میده، یه گربه دیدم…
همین جزییات بی‌ربط، آدمو کم‌کم در جریان ریتم زندگی طرف میذاره حتی میفهمی چی حالشو خوب میکنه...
سکوتشون هم پیام خودشو داره...

خودشون اذعان دارند پیچیدن ولی اصلا پیچیده نیستند!