آرشیو مرداد 1405

امروز صبح  تو کمدم دنبال پیراهن میگشتم که بپوشم برم اداره که یهو چشمم به پیراهنی افتاد که سال ۹۰ خریدم و هنوزم گاهی می پوشم... جنس پارچش عالی بود  و همچنان تازگیش و حفظ کرده! اون سال این پیراهن و  همراه با کت و شلوارم خریده بودم ۶۰۰ تومن! یعنی کت و شلوار شد ۵۰۰ تومن ! پیراهن ۱۰۰ تومن! قیمت های مذکور عجیبه مگه نه؟ تنها ۱۵ سال گذشته ها ولی انگاری مملکت تو این ۱۵ سال کن فیکون شده! حالا بگذریم و اینا فاقدِ اهمیت می باشد! 

بحث من امروز جنس پارچه و کیفیت پیراهن و گرونی و اقتصاد و صحبت های سیاسی نیست! 

یه کمی دُز خودشیفتگیم فعال شده و زده بالا...

 عارضم خدمت شما : بنده  استعداد چاقی دارم ولی ۱۵ سال  به هر نحوی شده تناسب اندامم رو حفظ کردم و همچنان میتونم به راحتی پیراهن ۱۵ سال قبلم و تن کنم... خداییش بچه ها واتوره ای والله نداره؟ نمیخواید ازم تعریف کنید... نمیخواید تشویقم کنید ... نمیخواین من و الگوی زندگیتون قرار بدهید؟ هوم؟🤓

پ.ن: ادامه ی مطلب کت و پیراهن ۱۵ سال قبل! البته عکس برای۱۵ سال پیش هستش دوران جووونی!🥰

آهنگ جدید شاهین الان گوش دادم...

بعد گوش دادنش گشنم شد این موقع شب رفتم سراغ غذای زیاد اومده ناهار ... چی خورده باشم خوبه؟

ماهی شکم پر!

+ ترکیب سمی شد، ماهی شکم پر ؛ آهنگ شاهین؛ بی خوابی و دوباره گشنگی؛ انقدر بیدار می‌مونم تا برای بار هشتصدم در روز گشنه‌ام بشه...

دانلود

من یه روز گرم تابستان، دقیقاً یک روز سیزده مرداد، حدود ساعت سه و ربع کم بعد از ظهر عاشق شدم.
سختی‌ها و زهر هجری که کشیدم، بارها مرا به این فکر انداخت که اگر یک دوازدهم یا چهاردهم مرداد بود شاید اینطور نمی‌شد...
 

دقت کنید امروز سیزده مرداد بوداااا، هوس عاشقی به سرتون نزد که زد؟😉

پ.ن: خانم ها و آقایون عزیز بدون سرچ از گوگل و بدون کمک از هوش مصنوعی به نظرتون متن بالا از کدوم کتابه؟ یا شبیه سبک نوشتاری کدوم نویسنده یا کتابی که خوندید... خواهشا تقلب مقلب و بگذار کنار...اشتباه هم گفتی مسئله ایی نیست ...حداقل   اسم چهار تا کتاب و چند تا نویسنده  برده میشه و میشناسیم!

صبح با یه بنده خدایی گپ زدم!

اینقدر فول انرژی بود حالم و انرژیم برد بالای بالا!

بعدش رفتم یه جا مراسم  اربعین ... خاله م رو دیدم... اینقدر مثل مامانم قربون صدقم رفت که از خجالت آب شدم... آخرش گفتم خاله بیخیال شوهر خاله از دور نگاه میکنه حسودیش شده... گفت : مرده شور قیافش و ببره حسودیش بشه ... بهتر😁😁

اینجا هم  از بس محبت دیدم و شنفتم فول انرژی شدم و قلبم پروانه ایی شد...

الان در جوار رفیق کافه چی هستم این بنده خدا هم که پروانه وار دورم میگرده... تازه گیلاسم برا خرید... ناهارم جوج میزنه برام جاتون خالی...

بعدظهرم روز شلوغی هست تا بوق سگ ؛ امیدوام کسی به اعصابم نرینه و با همین فرمون برم جلو!

بزن به افتخار هر چی رفیق و دوست خوش انرژی که باعث حال خوبته!

گفت: قراره فردا  تو مسیر امام زاده موکب جاماندگان اربعین بزنیم... میتونی برامون ۳۰ کیلو روغن بگیری و به رفیقت بگی نقد پول نگیره و منم جان مادرم قسم میخورم و قول میدم بهت هفته ی بعد پولش و بدیم!

میدونستم بدحسابه یک هفته ش ممکنه بشه یک سال و اعتباره من زیر سوال بره! اما چون به قسمِ مادر حساسم گفتم باشه... 

به رفیقم زنگ زدم و سفارش کردم اونم گفت باشه و مشکلی نیست! 

هر چند میدانم این بشر بدقولی میکنه و آبروم میره! اما توکل بر خدا کردم و چشام و بستم...

پ.ن:طبق سفارش مادر بزرگ گرامی که در خوابم اومد و گفت: نوحه گوش بده دزد نشو! لذا بمناسبت شب اربعین این نوحه رو اینجا آپلود میکنم ؛خدایی قشنگه و گوش بدید ثوابشم هدیه بشه به روح اَجی...🥰
 

دانلود

یه روزی نوبت منم می‌شه؛  یه روز با خوشحالی تمام میام براتون می‌نویسم بالاخره شد؛ بالاخره تونستم و موفق شدم!

آخ که به این ذوق نیازمندم! جوری کیفم کوک بشه که همه بگن انگاری به خر تیتاپ دادن!

تو اداره از نظر سنواتی و هم سن و سال بنده کوچیکتر از دیگر همکاران هستم... ولی خداوند یک شاخصه ایی در بنده نهادینه کرده اونم لیدر بودن می باشد!

مثلا تو مدرسه همیشه مبصر کلاس بودم یا تو فوستال همیشه کاپیتان بودم... تو دانشگاه مسئول تشکل خاصی شدم جوری که  دانشجوها ؛ کارمندان دانشگاه و گاها رییس دانشگاه هم نه از ترس بلکه احترام با من ارتباط خوبی داشتند!

تو اداره دنبال لیدری نبودم ولی متاسفانه اینجا هم ناخواسته گرفتار این ماجرا شدم!

با پیشنهاد همکاران؛ برادرم وارد انتخابات هیات مدیره ی یکی از اتحادیه ها شده! اصلا مایل نبودم چون هم خطرناکه و هم اعصاب خورد کن! و به شدت استرس آور و طاقت فرسا...صادقانه بگم:  دست به کار بزرگ  و خطرناکی زدم... دیگه ورود من به این عرصه داره ناموسی و حیثیتی میشه...

کلا صبح و عصرم چه در مجازی و چه در حقیقی تحت تاثیر این اتفاق قرار گرفته!(تمام توانم باید بگذارم)

حالا  مسئله اینجاست : اگر بتونم داداشم و رییس یا عضو هیات رییسه ی اون اتحادیه کنم میشم آقای  خانواده ی خودمون و بی شک مدتها در محافل نُقل مجلس میشوم و در تاریخ خاندان ماندگار و اَبدی میشوم! ولی زبونم لال خدای نکرده اگر موفق نشم حرف بابام  و عموم برام بسه و صراحتا به لقب عنتر خانواده نائل می آیم و تامام!

پ.ن: عصر خواب دیدم دزدم ... مامان بزرگ مرحومم تو خواب میگفت: خجالت نمیکشی دزد شدی؟  گفتم نع خجالت نداره دزدی اَجی جان*  باید خجالت بکشم؟ گفت: تنها راه رهایی از این گند بزرگ نوحه گوش دادنه... آقا منم حساس از بعدظهر کلی نوحه گوش دادم... پست بعدی میگم : کدوم نوحه دلم و ربود و براتون میگذارم! 

اجی* تو گیلکی میشه آبجی جان ... قدیما تو گیلان بعضی ها به مامانشون میگفتن اَجی یا اَجا...

دیشب خانواده رو بردم رستوران... گفتم : شاید جنگ شد ریدن به اعصاب ما؛  لذا شام آخری رو حسابی بریز و بپاش کنیم... گفتم: هر چی میلتونه بخورید و بیشاماید و حتی اسراف کنید! بعد رستورانم رفتیم لیلی بستنی خوردیم... 

خلاصه مشغول اسرافیدن و خرج کردن بودم! بگو کی و دیدم کوچکترین نوه ی پسری فامیلِ  پدری به همراه دوست دخترش! احسان شاشو قشنگم!

سن  احسان ۱۸ سال... خیلی ریلکس با من سلام علیک کرد... کلا منو دید به تخمشم نبود و خجالتم نکشید اصلا ابدا هول نشد،  ریلکس ریلکس... دوست دخترشم ریلکس تر از احسان اومد با من دست داد... با خانواده هم همینطور! به  قیافه ی دختره میخورد سن و سالش از احسان بیشتره! مثلا ۲۴ سال!

تو گوش احسان گفتم: میخوای ازدواج کنی؟ گفت: نع! گفتم پس میخوای....؟ گفت آره همون! گفتم خاک تو اون سرت کار به کجا رسیده توعه شاشو الان شدی دختر باز حرفه ایی!؟ خندید و چشمش ژاپنی شد! آخه احسان کوچیک بود همیشه شلوارش و خیس میکرد ؛  بعد میخندید و چشماش ژاپنی میشد! شب و روزم نداشت؛ کلا شاشو بود و ژاپنی!  حتی روز اول مدرسه هم شاشید و هم رید وسط کلاس! 

+امیدوارم این بچه زندگیش و فقط نرینه... اون موقع که خونه و محله و مدرسه رو به گوه کشید ؛  دیشب دعا کردم آینده ش تمیز و پاک و طیب باشه! هر چند فععک نکنم! 

حکایت من و ماشین های مورد علاقم مصداق بارز این شعر شده...

من بدو یار بدو دلبر و دلدار بدو!

یه مدتی علاقمند به مگان بودم ۱۰ میلیون کم داشتم و نشد بخرمش... اون موقع یادمه مگان ۲۸ میلیون بودش و دستم از این ماشین کوتاه شد و به مقصود و محبوبم هرگز نرسیدم!

مدتها بعد نزدیک شده بودم به خرید اسپورتیج که اینم به دلیل بودجه ی ناکافی کنکل شد!

دیروز که لنت ماشین و عوض کردم... دو ساعتی‌ ماشین باید تو تعمیرگاه  بستری میشد! لذا رفیق مکانیکم گفت: بیا با ماشین من برو اداره و بعد بیا دنبال ماشینت! 

ماشینش چی بود؟ اسپورتیج... خلاصه مثل دیووونه ها در مسافت ِ تعمیرگاه تا اداره اندکی با اسپورتیج گپ زدم و بهش گفتم : روزی قرار بود بیای زیر پای من و نشد و بعید میدونم الانم بشه ! چون مبلغت شده ۵ میلیارد تومان! بدان و آگاه باشه درسته آرزوی بر باد رفته ایی ولی همچنان جزء کراش های واتوره ایی! 

پ.ن: یاد خوش رکاب افتادم؛ اون سکانس هایی که اوس تقی با کامیونش حرف میزد و قربونش میرفت ... دقیقا حالت من اون مدلی بودش! طور* شدم رفت!

طور* در گویش گیلیکی یعنی دیووونه!

کاش اون‌قدری به کلمه‌ها تسلط داشتم که توضیح می‌دادم چقدر خستم. چقدر چیزی که حمل می‌کنم هرروز سنگین‌تر از توانمه. چقدر نای جنگیدن ندارم و هر سمتی رو که نگاه می‌کنم جنگ می‌بینم...

پ.ن: رفقا اگر اوضاع جنگ و بزن بزن حاد شد اولا مراقب خودتون باشید... دوما وقتی گوگل قطع بشه بلاگیگس هم از ریل خارج میشه یا خیر؟ (ممنون میشم پاسخ بدهید)

به نظر من در عصر وبلاگ‌نویسی  همیشه آقایون مظلوم بوده و هستند ... حتی اون برهه ایی که وبلاگ داشتن در اوج ِ اوجش بود هم آقایون بسیار مظلومانه و تک و تنها  و غریبانه در این عرصه فعالیت میکردند چه برسه به حالا که از هر ۲۰ بلاگر یکیش آقاست!

فی الواقع همان طور که به لحاظ آماری بهترین سر آشپزها و بهترین خیاط ها و بهترین جراح ها؛  همیشه مردها بودند به نظرم لقب بهترین و جذاب ترین بلاگرها هم به آقایون میرسه ولاغیر...

امروز میخوام خوش قلم ترین بلاگر مرد بلاگیگس بهتون معرفی کنم هر چند ایشان نیازی به معرفی نداره و معرف همگان هستند؛ لذا در همین راستا باید حسادت رو کنار گذاشت و ارج بنهیم  به مقام والای نویسنده های خوب و بی ادعایی که بدون چشم داشتی در حال فعالیت و قلم زنی هستند!

اینجا خوش قلم کم نداریم ولی وقتی پای ترین ها وسط میاد فرق داره... باید تعارف رو کنار گذاشت؛ پس باید فنی تر موشکافانه تر داوری کرد!

به نظر من خوش قلم ترین بلاگیگس بین آقایون نویسنده ی محترم وبلاگ حرف های یک آدم جامانده می باشد... در وصف ایشان باید عرض کنم: کم پست میگذاره ولی حساب شده با کلمات بازی میکنه بقول یه بنده خدایی با قلم جادوییش دلبری کردن و خوب بلده... 

قبل از نگارش کاملا حرفهاش رو مزمزه میکنه و بعدش با تسلط مینویسه و بقول معروف یِلخی پست نمیگذاره...

القصه: تندیس بلورین خوش قلم ترین بلاگیگسی مرد بی شک و با اختلاف میرسه به این داداش  محترم گرامی و ایضا دوست داشتنیمون ! 

تنها ایراد وبلاگ ایشان نارنجی بودنشه که اونم سلیقه ی شخصیش هست و سرزنش نداره!  ولی هر وقت میرم وبلاگش  یاد لاله های نارنجی یعنی تیم ملی و دوست داشتنی هلند میفتم!

خوردن آدامس خارجی پُز نیست سبک زندگی واتوره س!حالا بدور از شوخی و هر گونه ک..کلک بازی باید عرض کنم این آدامس واقعا حال خوب کنه و خیلی خوشمزه س! حتما امتحان کنید؛ صرفا جهت معرفی اعلام کردم!

پ.ن: زمان ما خانم ها در ملاء عام آدامس میخوردند ؛ نگاه جامعه یه جور دیگه بود بهشون... اگر آدامس باد هم میکردند که دیگه حکمشون سنگسار بود! الحمدالله الان نظرات برگشته و عادی شده! 

اگر عقل امروزم را داشتم، کارهای دیروزم را نمی کردم،

ولی اگر کارهای دیروزم را نمی کردم، عقل امروزم را نداشتم…!

 پس تا میتونی تجربه کن و لذت ببر!

پ.ن: اگر مثل شاهین یا عقاب شکارچی قهاری بودی کی یا چی رو شکار میکردی؟

+ جواب واتوره: سلام من به تو یار قدیمی😉

به عنوان كسى كه هميشه به همه كس وهمه چيز اهميت داده ميگم:
"اهميت نديد"

هركى بيخيال تر بوده عزيزتر بوده هميشه!...
 

پ.ن:غروب جمعه دلگیره یعنی چی؟ چون قلبم همینقدر سیاه و گرفته میشه! 

آدم یه حموم میره میاد انگار رفته سلمونی، قشنگ یک سوم حجم موهاتو از دست میدی...

با همین فرمون برم سال بعد این موقع کَل* میشم!

کَل* در گویش گیلکی یعنی کچل!

برادر زاده م کلاس اول هستش عصری میمهان خانه ی ما بود... گفت: عمو ps4 بزنیم؟

گفتم عزیزم طاقت باخت و داری؟

بلند بلند خندید گفت: می بازی ضایع میشی!

گفتم بریم ! پدرت و در بیارم... 

دستگاه و روشن کردم!

بازی اول... من بایرن مونیخ اون رئال مادرید

۳ بر صفر باختم... گفتم آوانس دادم بهت!

بازی دوم من بارسا اون رئال مادرید

۱ بر صفر باختم... گفتم شانسی بردی!

بازی سوم من منچستر سیتی... اون رئال مادرید

تا دقیقه ۹۰ یک بر یک مساوی بودش که دقایق آخر تک به تک شد تا اومد شوتش گل بشه عصبی شدم دستگاه رو خاموش کردم بچه نیم ساعت گریه کرد!

 منم گلابی میخوردم و حرصش میدادم...

تا اینکه زنگ زد به مامانش... ماجرا رو به مامانش گفت: مادرش که دخترعموی منه حسابی بهم فحش داد؛ بعضی فحش هاشم  حسابی رکیک بود... گفت تو از بچگیت عقده ایی  و عوضی بودی ؛ اشک بچه ی من و درآوردی؟ 

اشکت و در میارم!

 گفتم حیف دخترعمومی وگرنه جوابت و میدادم... بعد یه خاطره ایی از بچگی خودمون یادآوری کردم ، گفتم یادته گلدون مامان بزرگ و شکوندم انداختم گردن توووووو! کلی گریه کردی و سرزنش شدی و هر چقدر میگفتی کار واتوره س کسی باور نکرد!گفت : آره یادمه عقده ایی خان!

 گفتم: پس تو نمیتونی اشک منو در بیاری کوچولو! بیا بچه ی تُخست از اینجا ببر و بگو اینقدر خوب بازی نکنه با عموی گرامیش!  چون عمو حُرمت داره نه لذت

اِل سی دی ماشین و با دوربین عقب و جلو(ثبت وقایع) و تمام متعلقاتش دو سال قبل خریدم ۱۰ تومن...

امروز تعمیرش شد پنج میلیون و هشتصد تومان!

طرف میگفت: الان ال سی دی تو و دوربینایی که داری بالای ۵۰ میلیون تومان هستش!🥴

سال ۹۸ همین ماشین خریدم ۹۶ تومن الان فقط ال سی دی ماشینم‌۵۰ تومنه! چه بلایی سرمون آوردند!!!

دوستی میگفت: تا دختر نخواد و راه نده نمیتونی مخش و بزنی!

به دوست دیگری این جمله رو گفتم: گفت نه کاملا غلطه! بستگی به جذبه ی مرد و بیانش و هنرش و خوش تیپیش و شوخ طبعیش و... داره میگفت : چه دخترهایی که راه قلب و بسته بودند و بخاطر هنرهای رزمی و غیر رزمی مرد زمینگیر شدند 😃 البته این جمله رو اون نگفت و تعبیر من هستش!

القصه: جملات بالایی که  از دوستانم عرض کردم هر دو مونث بودند و دنیا دیده ! حالا از شما دخترا  و خانم های گرامی می‌پرسم ؛ آیا دختر راه نده میشه مخ  زد؟ یا ابتدا فرد مورد نظر باید شُل کنه وگرنه هر گونه مخ زدن امکان پذیر نیست و نخ های داده شده وارد سوراخ سوزن نخواهد شد! نظر شما کدومه!؟

تو دنیایی که سرشار از کثیفی و نامردیه و همه به فکر خودشونن و خودخواهی رو به حد اعلا رسوندن من این شانس و دارم که دو تا رفیق عالی دارم

۱_ رفیق کافه چی( تامین  غذای جسم واتوره) 

۲_رفیق کتاب چی(تامین غذای روح) 

از کافه چی زیاد گفتم ولی هرگز از کتاب چی نگفتم! باید عرض کنم این رفیق علاوه بر فرهیخته بودن مَشتی و با مرام و معرفتم هستش!

یه روزی تو مکالمه م با رفیق کتاب چی گفتم: مدتهاست آرزوی خواندن کتاب سینوهه رو دارم ولی وقت نمیشه... لذا ایشان در یه حرکت محیر العقول من و دچار شگفتانه کرد و در حال خواندن کتاب سینوهه هست اونم با دقت کافی و وافی... نکات مهمش رو برام نُت برداری کرد و میفرسته و گوشه ایی از کتاب هم برام تعریف میکنه! این حرکتش حسابی کیفم و کوک کرد!

+آرزو میکنم در این روزگار سرشار از سیاهی و تباهی خدا چنین رفیقی نصیبتون کنه... آمین یا رب العالمین!

گویا بلاگیگس ۶ ساله شده و سال بعد میره مدرسه و خوندن نوشتن یاد میگیره و کلی دوست پیدا میکنه! ولی بدون حب و بغض عرض میکنم: ۶ سال خیلی زیاده و عمر کمی نیست به هر حال باید قبول کنیم بعد این ۶ سال  تعداد مخاطبین اینجا بسیار کمه... اگر وضعیت جنگی کشور و فیلترینگ نبود ؛ شاید همین تعداد مخاطبین هم نبودش! من موندم قبل جنگ اصلا کسی اینجا بود یا خیر؟ چون تمام کاربرهایی که من میشناسم همه از اسفند به بعد عضو اینجا شدن!

+ خلاصه تولده بلاگیگس هستش لذا به اهالی اینجا و  بلاگیگسی های اصیل این روز خجسته رو صمیمانه تبریک و تهنیت عرض مینمایم! باشد که مخاطبین اینجا روز به روز بیشتر و بیشتر شود! من که هنوز خودم  و مستاجر میدونم ولی الله وکیلی بلاگیگس صاحب خانه خوبیه و میشه روش حساب کرد به شرط اینکه محله اندکی شلوغ بشود و پر تردد!