حقیقتی که وجود داره اینه که ممکنه همه‌ی آدما اونقدر که تو دوستشون داری، دوستت نداشته باشن. اونقدر که تو بهشون اهمیت میدی، بهت اهمیت ندن. اونقدر که تو دوست داری لحظه‌های خوبتو باهاشون شریک بشی، توی اولویت قرارشون بدی، توی هر شرایطی کنارشون باشی، اونا دوست نداشته باشن که متقابلا برای تو هم همین آدم باشن.
و این انگار که تقصیر هیچکس نیست. حقیقت سختیه؛ اما پذیرفتنش می‌تونه خیلی چیزارو راحت کنه...