امروز تو پیاده رو قدم میزدیم به همراه کافه چی!

کافه چی کلا دائم التشنه س... طبق معمول گفت: عه سوپر مارکت !برم آب بخرم؟ گفتم: برو! گفت: برا تو هم بخرم؟ گفتم آب نطلبیده مراده حتما بخر!

خلاصه نزدیک سوپر مارکت شدیم... دقیقا کنار درب سوپر مارکت یه مرد و زن و یه دختر نوجوان ایستاده بودند و داشتند در مورد خرید کت و شلوار صحبت میکردند... اما آن چیزی که توجه من و جلب کرد نه مَرد بود و نه زن و نه حتی دختر تینیجره و صحبت هاش!

من عاشق بوی خوش و عطرای خاصم... این ۳ نفر به شدت خوشبو  بودند ... بوی عطرشون من و دقایقی مست و مدهوش کرد... واقعا مثل سگ پشیمونم چرا جلو نرفتم و اسم عطر یا ادکلشون نپرسیدم! یه لحظه خواستم برم جلو و بپرسمااا ولی نمیدونم چرا عقب نشینی کردم!

۲۰ دقیقه به ۱۲ شب یاد عطر خوب و خوش این خانواده افتادم! چه کنم الان؟ واتوره دلش رایحه ی خوشِ اونا رو میخواد!