بعدظهر رفتیم خرید برای  خرید مدرسه ی بچه ها...

حقیقتا  قیمت ها کمرم  و شکست...

کوله پشتی و کیف و دفتر و لوازم التحریر قیمت هاش نجومی شده...این دیگه فروپاشی اقتصادی نیست بخدا به ضرس قاطع عرض میکنم:  به این میگن فروپاشی روانی من و شما یعنی (ملت) جوری دپرس شدم که  چراغها رو خاموش کردم و نورِ فلش گوشی  هم روشن نمودم و موبایل به دست  فقط این آهنگ ِ عالیجناب معین و گذاشتم و زمزمه کردم!

"یکم صبر کن؛ تحمل کن؛ شاید درست شه"

به نظرتون درست میشه این گرونی ها افسارگریخته؟