تو این چند روز که شمال نبودم خودم میدونم خیلی از طهرون بد گفتم و طبق معمول رفتم رو نِرو طهرونیا...

خواستم عرض کنم: طهرون از نظر استراتژیک خیلی جای خوبی واقع شده ولی به دلیل سوء مدیریت رفته رفته این پایتخت محبوب ِ کشور سیاهِ سیاه شد!

اما بنده هر وقت طهرون رفتم حتی المقدور اگر وقت بشه به دو جای این شهر ِ بی در و پیکر سر میزنم...

۱_ برج میلاد(چون برای خودمه و بنامم هستش)😁

۲_بهشت زهرا(نخندیدها... ولی همیشه اینجا میرم اصلا یک فاز عجیبی داره _اتمسفر خاصی داره)

🔸️به هر حال آرامستان عجیبی می باشد؛  هم رییس جمهور  داخلش مدفونه ؛ هم وزیر و وکیل و شهید ؛ بازیگر؛  ورزشکار؛ دانشمند؛ ادم معمولی پولدار تا گدا؛ پیر ؛ جوان ؛ زن و مرد همه رقمش موجوده!

امروز  ساعت پایانی حضورم در طهرون به همراه رفیقم رفتیم سر قبر پدربزرگش که سال ۵۵  اومد تهران همونجا مریضی سختی گرفت و در نهایت جان به جان آفرین تسلیم گفت و در بهشت زهرا مدفون شد!

پدر بزرگ پرحاشیه ی رفیق ما در قطعه ی ۱۳ بهشت زهرا ردیف ۲۶ اون زمان دفنش کردندو جز قطعه های خوب و گران قیمت و قدیمی حساب میاد؛ گویا مدیریت آرامستان به خانواده که فقط نوه ها و نتیجه ها باقی موندن گفتند: چون ۵۰ سال گذشته میتونید قبر آقاجون  و بفروشید...

 پیشنهاد  ویژه ی آرامستان دادن یک قبر رایگان در بهشت زهرا به همراه ۳ میلیارد تومان پول بودش😶

 

من خودم شنیدم کفم بُرید! پرام ریخت فلذا مجانی اپیلاسیون شدم... با خودم فکر کردم چقدر یک آدم میتونه روزی ده باشه که بعد ۵۰ سالم به ورثه ی خودش حال برسونه؛  القصه: مفت و مجانی به این نوادگان پول یامُفت رسید...حقیقتا چه مرگ پر برکتی! 😄