ولی دقت کردی آدما چقدر عجيبن انقدر عجيب كه نميفهمی كی دوسته؟ كی دشمن؟ كی پيشت ميمونه؟ كی ميره؟ كی برای به دست آوردنت لحظه شماری ميكنه؟ كی برای رفتن عجله داره؟ آدما انقدر عجيبن كه نميفهمی نقش خودت تو زندگيشون چی بوده؟ چی هست؟ اصلا تو زندگيشون نقشی داشتی؟ يا اينكه فكر ميكردی داشتی؟ راستی اين آدما حتی پای قول هايی كه به خودشون دادن نميمونن چه برسه به قول هايی كه به تو دادن اين آدما استعداد عجيبی تو فراموش كردن خوبی دارن ، این آدما به راحتی قلبتو میشکنن. اين آدما گاهی يادشون ميره احساسات بقيه بازيچه دستشون نيست و هی به بازيش ميگيرن.
 


پ.ن: من برم بخوابم خیلی داغونم؛ کلی رانندگی سخت و طاقت فرسا داشتم تو این ترافیک کذایی تا به طهرون رسیدم...